آزادی عمل در کار فکری

لازمه کار فکری دوجیز است: آزادی عمل و جوابگو بودن.

لازم است از دانشگران بخواهیم وظیفه ی خود و نتیجه ی آن را مشخص کنند زیرا باید آزادی عمل داشته باشند. از آن جا که میزان دانسته های افراد یکسان نیست، حتی در یک حوزه، بنابراین هر کس که با فکر و دانایی خود کار می کند، دانسته هایی خاص دارد. کسی که دانسته های خاص و تخصصی دارد باید از حوزه عمل خود بیش از هر کس دیگر در سازمان آگاه باشد. در واقع آنها باید بیش از هر کس دیگر درباره ی حد و حوزه کار خود بدانند. معنای این حرف آن است که پس از آن که هر یک از دانشگران وظیفه ی خود را معین کرد و پس از آنکه ساختار کلی به طریق مناسب تغییر یافت آن گاه باید از آنها انتظار داشت سررشته کار را خودشان به دست گیرند و مسئولیت آن را نیز بپذیرند. باید از آنها بخواهیم برای خود برنامه های خاص کاری تهیه و به مدیریت تسلیم کنند، به طوری که آن برنامه ها به پرسش های زیر پاسخ دهد: باید بر چه کاری تمرکز کنم؟ چه نتیجه ای از آن کار متصور است تا جوابگوی آن باشم؟ با کدام ضرب الاجل؟ دانشگران هم آزادی عمل می خواهند هم باید جوابگو باشند.

رهنمود: برای خود به طور مستقل برنامه کار تهیه کنید. برنامه ای که نشان دهد تمرکز اصلی شما بر چه موضوعی است و چه دستاوردی خواهید داشت و ظرف زمانی آن برنامه چیست. آن را به رئیس خود تسلیم کنید.

چاره ای نیست مگر آنکه خود را از نو بیافرینیم. باید از خودمان شخصیتی متفاوت بسازیم